We beginnen dit relaas op 30 juni; een prachtige dag om de berg op te gaan. We zijn naar Finkenberg gereden en hebben de Finkenberger Almbahn naar boven genomen. Het was er prachtig!
Het uitzicht was schitterend. Het blijft mooi, hoe vaak je het ook al gezien hebt,
In de laatste jaren is er veel gedaan om de Penken nog aantrekkelijker te maken voor zowel jong als oud. Voor de kleintjes zijn er talloze speeltoestellen en voor de wandelaars is er een heuse ‘Rundwanderweg’ gerealiseerd.
Wij hebben een groot deel van die weg bewandeld en een groot aantal keren stil gestaan om foto’s te maken of om vast te stellen waar precies de Gamshütte, de Rastkogelhütte of de Rastkogel ligt.
Zoals jullie op de foto’s kunnen zien was het heerlijk weer, heerlijk waar wij liepen. Beneden in het dal was het benauwd warm, maar op die hoogte merk je daar helemaal niets van.
We hebben er zo’n drie uur rond gewandeld, daar mag een half uur van afgehaald worden voor de lunch. Nou ja, Bert heeft geluncht. Ik heb gesnoept: Apfelkuchen mit Sahne! Heerlijk! Daarna kregen we nog een ‘Schnäpschen’ aangeboden, maar dat hebben we vriendelijk afgeslagen. Dat was toch een beetje te vroeg op de dag.
Eerst was mijn plan om terug te lopen naar het berg station van de kabelbaan, maar dat zou nog zeker een uur klimmen hebben betekend. We hebben dus maar gekozen voor het ‘halverwege station’. Daar zijn we weer ingestapt.
Onderweg naar beneden meende Bert de ultieme plek voor zijn laatste rustplaats te hebben gevonden. Hij dacht het kerkhof van Finkenberg te zien, echter naar mate de tocht naar beneden vorderde bleek dat hij het zwembad van Hotel Stock te Finkenberg aanschouwde en dat alle grafstenen die hij zag handdoeken waren van gasten die daar hun tijdelijke rustplaats gevonden hadden. Bert had toch echt dat ‘Schnapschen’ bij de Stieralm afgeslagen; ik zat er zelf bij! 🙂
Eenmaal thuis hebben we nog een paar potjes Skip-Bo gespeeld en ik kan melden dat ik inmiddels ook twee keer als winnaar uit de bus ben gekomen. Alle hoop is nog niet verloren… 🙂
Even over zes hebben we Myriam en Hans opgehaald om samen te gaan eten. Het was hun laatste avond en een vakantie moet je altijd goed afsluiten. We zijn buiten gaan zitten, maar al wel met twijfel of we ook echt buiten het toetje zouden halen. Dat lukte niet. Net nadat de borden van de hoofdgang waren opgehaald, begon het verschrikkelijk te waaien. In der haast werden alle tafels afgehaald en alle stoelkussentjes opgeruimd. Alle gasten hielpen mee en de klus was in een mum van tijd geklaard.
Daarna hebben we Myriam en Hans naar ‘huis’ gebracht, afscheid genomen en hen een goede reis gewenst.
En dan komen we op de eerste juli. In eerste instantie zag het weer er nog redelijk uit, maar dat was maar even. Het heeft flink geregend met bliksem en donder.
We hebben lekker inkopen gedaan: Bert nieuwe wandelschoenen, ik nieuwe sandalen, spulletjes voor Laura, brood voor de lunch, ieniemini cupcake vormpjes enz….
Hopelijk wordt het morgen mooi weer, anders moeten we nog een aanhanger aanschaffen om alle aankopen mee naar huis te kunnen nemen!! 🙂