Ik heb een keertje twee dagen op een hoopje geveegd. Om twee redenen: de eerste is omdat er niet zo heel veel te melden is en de tweede reden is dat we gisteren pas om elf uur weer ’thuis’ waren. Veel te laat om nog aan de computer te gaan zitten.
Gisteren was een bewolkte, en later zelfs regenachtige, dag. We hoopten in eerste instantie nog dat het in Hintertux iets beter zou zijn, of dat we met de kabelbaan boven de wolken zouden kunnen geraken, maar eenmaal bij de ‘Gletscherbahn’ werd wel duidelijk dat zulks vergeefse hoop was. Een dik pak wolken hing om het Berg-station van de baan. Bovendien konden we beneden op een groot scherm de weercondities van boven aflezen: 12°…
In een shirtje met korte mouwen en blote benen? Zonder jas, wanten, muts en sjaal? Geen doen, nee, rechtsomkeert! Wat dan? Waar naar toe?
Zell am Ziller, daar dan met de baan omhoog naar de Rosenalm? Puik idee!
Beneden zag het er nog redelijk uit, maar boven liepen we al snel met ons hoofd in de wolken. Leuk, maar wel koud…. zonder jas, wanten….. 🙂
Liep er daar ook nog een of ander vreemd mens rond. Zij wist zich duidelijk geen houding te geven. Zal wel door de kou komen…. 🙂
Net zo snel als we boven stonden, stonden we ook weer beneden. We hebben nog eventjes gekeken of we ergens de auto konden opladen, maar er zijn hier verschillende systemen en het is lang niet allemaal even duidelijk.
’s Avonds hebben we gezellig met z’n viertjes gegeten en daarna op visite bij Myriam’s hospita en haar man, die we nog kennen van eerder vakanties.
Lekker op de koffie en bijpraten over de kinderen, de toestand in de wereld, de idiote stijging van de prijzen van werkelijk alles en onze gezondheid en wat daar soms aan mankeert.
Het gevolg was dus dat we pas laat op de avond weer thuis waren. Even op het balkon napraten en dan douchen en het bed in.
Vanochtend liet een blik naar buiten zien dat er aan het weer niet veel veranderd was. Tijd voor een ‘ruhetag’.
Voor de middag ontspannen met een breiwerk voor mij en de computer met het voorouder-oerwoud voor Bert.
Na de middag toch maar besloten even een wandelingetje te maken, terwijl de auto aan de oplader hangt. We wisten vooraf niet dat dat drie (!!!) uur zou duren.
Drie uur doelloos rondwandelen in Hippach. Heeft iemand enig idee hoe lang dat duurt? We hebben geslenterd langs etalages, op ’n bankje gezeten, een ijsje gegeten, gewandeld langs de Ziller, geslenterd langs etalages, op een bankje gezeten, gewandeld langs het zwembad, weer op een bankje gezeten,….. maar waarom hebben we eigenlijk maar één ijsje gegeten??????
Nu is het koffietijd. Daarna nog een potje kaarten en dan is het wel weer mooi geweest voor vandaag.
Ik zit met mijn voetjes omhoog want mijn teen vond het wandelen van vanmiddag toch iets te veel van het goede. Morgen gelukkig weer een nieuwe ronde met nieuwe kansen!