Donderdag fris en fruitig opgestaan! Lekker ontbijtje genuttigd en daarna naar Fügen om met de Spieljochbahn omhoog te gaan.
Gezien de weersvoorspellingen is een Activcard waarmee je in alle liften in het Zillertal kunt een heerlijke optie. Warm in het dal? Hup de hoogte in!
In de afgelopen jaren is er veel veranderd boven om en nabij het bergstation. Er is veel gedaan om het ook in de zomer aantrekkelijk te maken, en dan met name voor kinderen.
Boven bij de Spieljochbahn is er een blote voeten pad, zijn er verschillende vijvertjes met schoepenbootjes, balanceer-touwen boven het water, klimrekken en is er een tokkelbaan.
De meer dan vierhonderd jaar oude Öxltal mijn is nu een museum en daar worden per dag meerdere rondleidingen gegeven.
Aan de wandelaars is ook gedacht; er zijn talloze lange en korte routes.
En als je snel de berg af wil kun je springen, steppen of carten.
Wij zijn oud en gezapig, dus dat doen wij niet! Wij nemen gewoon de kabinebaan naar beneden.
Het avondeten hebben we samen met mijn zus en zwager genuttigd in het ‘Vliegen’ restaurant.
Ik heb daar elf jaar geleden één keer gegeten, samen met mijn vader; het was moeilijk een hap binnen te krijgen vanwege het grote aantal vliegen. We waren meer bezig met verjagen dan eten. Dat men het restaurant Vliegen-restaurant genoemd had, vond ik volstrekt logisch.
Echter, toen we gisteren avond aan hospita vertelden in Mayrhofen bij het Vliegen restaurant te gaan eten omdat er volgens berichten nu niet veel vliegen zaten, bleek dat die naamgeving toch íets anders lag…
Naast het restaurant ligt de landingsplaats van de ‘Fallschirmflieger’, of wel de parachutisten. Het is dus geen Vliegen restaurant, maar Vlieger restaurant… 🙂
Ach, als het eten maar goed is, toch? Met liever niet te veel vliegen…
